I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Hiçbir kıyıya ulaştırmıyor /
Beni Şehrazad'ın masalları /
İşte Orhan Veli...Öyle yalnızdı ki adeta yalnızlıktan öldü. Bedeni yalnız değildi.Çevresinde vardı şair arkadaşları ( Melih Cevdet, Oktay Rıfat )ama ruhu yalnızdı. Bazen insan yalnızlığa mahkum olur..Bazen de bilerek ve isteyerek kendisini mahkum eder..Tıpkı Orhan Veli'nin yalnızlığı seçmesi gibi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta