Güneş batarken bu kentte,
Saçlarının kızıllığı bürüdü bütün sokakları.
Karbonmonoksit kömür kokularına inat,
Kokun,bulut olup sardı Adıyaman'ı..
Gecenin karanlığı çökünce üstüme,
Yılların yorgunluğunu hissediyorum; bedenimde ve nefesimde.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta