Parmaklarından yıldızlar
Gözpınarlarından yaşlar
Dudaklarından ağıtlar dökülen
Savaş içinde her an ölümle olan
Umutlara koşan
Kürt kızı Evrim Demir’im ben.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




yıllardan beri süren bu savaşın bitmesi ve barışın gelmesi için bir kürt kızının feryadıdır.faşizmin kol gezdiği kürtlere yapılan işkencelerin bitmesi için yapılan zulumun son bulması için kürt kızı evrimin duyarlılığını anlatan gerçek bir çalışmadır.o güçlü kaleminizi kutluyorum dilerim yazdıkça yazarsınız. saygılarımla
Kutlarım seni arkadaş, harika bir şiir, kalemin daim olsun, zalimlerin ve katillerin yazıldığı yüzlerce-binlerce şiirin en iyilerinden.
Can hewal Memo, senin şiir4den etkilenip bende aşağıdakini yazdım ve burada seninle paylaşmak istedim.
ATEŞİN ÇOCUKLARI
Özgürlük ateşiyle
hergece binlerce fidanı kavrulan halk,
Acınla tutuşmakta köhnemiş dünyanın gökleri,
Döner devran, kalmaz bu karanlık böyle
gün gelir açılır med güneşinin gülleri.
Sen ki, gerekenden bin kat fazla bedel ödeyensin
Sen ki, kimsenin birşeyciğine asla gözdikmeyensin
Sen ki, zulmün kalleşliğine ebediyen dur diyensin
Gözleri karartılmışsa da sana karşı
uluslararası toplum denilen kocaman uykunu
Bilmeseler ve duymasalar da
kara duman altında boğulmayan sesini,
Kadim uygarlıklara uzanır ellerin
Mistik ırmaklar, efsanevi dağlar tanır
uzak ve derin sular işitir seni....
İnsanlık onurunu korumak için
hergün bin parçasından kanayan halk,
Feryadın deryaların dalgalarında dile gelir
uğultusunda fırtınanın, boranın
ve çırpınışında yetim kalmış bebelerin,
Duymaz seni haramiler dünyasının paslı yürekleri,
Küstahlığın, alçaklığın ve utanmazlığın devletlerinin
Kanlı kara kıskacında çalındı yurdun yerin...
Esaretin utancıyla
yanıp güneşe karışan ateş çocukları,
Bırakılmadı sizlere
tarihin hiç bir döneminde
kavgadan başka bir seçenek,
Doğun- batın, sağın- solun
kanlı dişleriyle hırlaşan kurt sürüleri
Yürümek zorundasın bu yolu emekleyerek
Yürümek zorundasın bu yolu didinerek
Yürümek zorundasın ateşin ulusu
özgürlükle kucaklaşıncaya dek...
Yüreğimi acısıyla
hergün bin zerreye doğrayan halk,
Yanan tenin güneşindir senin
kovar karanlıkları gün gelir,
Kanın ırmaklarınla çağıldar akmaz cennetlere
sulayıp temizler işgal çizmelerinin pisliklerini,
Sevdan beyaz bulut olur yakılmış yurduna
masmavi gökyüzü , sevdalı bahar rüzgarı,
Kanınla tutuşturursun zulmün şatafatlı saraylarını
selamlar mutlaka bir sabah vakti
bu kanla yoğrulmuş toprakları özgürlük
söner düşmanın ocakları...
24/7/2011
mehmet bey, sizi yurekten kutluyorum...bir gun mutlaka halklarin kardesligi kazanacak ve boyle aciyi icinde barindan siirler yazmayacagiz....sizi tekrar kutluyorum ve iyi gunler diliyorum....yasasin dunya halklarinin kardesligi.
Temmuz sıcağında
Kibrit çöpün ucunda
Yalnız bir kızıl alevim var
Özgürlük ateşiyle dans eden
Kürt kızı Evrim Demir’im ben.
Yüreğine selam can Memo
Bıjı azadi bımri koleti !
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta