Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yorumunuz için teşekkür ederim Hikmet bey.
Belki de 12 den vurulanların yeridir burası. Kimilerin kaleminde kurşun kalmadı kimilerine;):):):);) atsalar nafile :):):)
Havada hafif yürekte ağır...
Yüklerden kurutulmak gerek...
Yüreğinize sağlık sağlık mutlulukla kalın...
Yorumunuz için teşekkür ederim . Evet her şey bir gün biter, diner ve sonlanır ama benim felsefemde şiir boşa çıkmaz .Dünyanın en kötü şiirine bile saygım sonsuzdur. Çünkü o şiire ne acılar , ne duygular gömülmüştür hatırası vardır okuyana boş gelse de yazan bilir. Tekrardan teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta