Sessizce,içimden çıkan çığlıklara,canım yanıyor.
Acım büyükmüş,yaralarım kapanmıyor.
Bir insanın gözlerin den,kan akarmı,diye sormayın.
Evet akıyor,ben buna şahit oldum inanın.
Gözlerim den,kan akmaya başlayınca,korktum.
Kör olduğumu sandım,fakat yanılmışım.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta