Kurşun Yarası 1 Şiiri - Barış Yeşiltaş

KURŞUN YARASI 1

Geceyi alnımdan vurdu bir kurşun,
Adını koyamadım, sen miydin bilmiyorum.
Kan değil, anılar aktı damarlarımdan,
Unutmak istedikçe seni daha çok hatırlıyorum.

Sokak lambaları gibi titriyor kalbim,
Işığı var ama kimseye faydası yok.
Gülüşün çınlıyor hala boş duvarlarda,
Bir kurşun daha sıktın, bu kez sessiz ve soğuk.

Aşk dediler, ben savaşa girdim,
Cephe sensin, düşman yine sensin.
Yara izlerim şiir olur gecelere,
Ama sen uyursun, bilmezsin.

İnsan kurşunu yer de ölmez mi?
Ben yaşadım, ölümden beter bir halde.
Sana dokunan ellerim suçlu şimdi,
Mahkemesi vicdanım, cezası kalbimde.

Bir sigara yakıyorum adınla,
Dumanı boğazımda düğüm düğüm.
Her nefeste seni içime çekiyorum,
Her nefeste senden biraz daha ölürüm.

Kurşun yarası gibi açıldı yokluğun,
Dikiş tutmuyor hiçbir zaman.
Belki bir gün affederim seni,
Ama kendimi affetmem asla, sana inandığım zaman.

YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH: 18.01.2026
SAAT: 16:30