Hayatın zorlukları seni sonbahar rüzgarlarına kapılan gazel yaprakları gibi bir o yana bir bu yana savurur durur.
Ya da şair eder elinden kalem gözünden yaş düşmez olur.
Cephede asker gibi kurşunla değil, kuytu bir gönülde kıstırılarak masumca yüreğinden ansızın vurulursun
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta