Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Duman oldu ince efkârım.
Takıldı gönlümün hevâsına.
Verdi kısa hayâl molasını.
Seyri mi uçar,yoksa acısı mı?
Bilinmez üfle dur işin yoksa.
Bozuldu yine nabz ayârım.
Şimdi eller kara gün dostu.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta