Kurşun Çiçeğim
Bir şeyler kalmalıydı senden geriye,
Senden az, benden çok; ikimiz kadar.
Belki kırık-dökük bir gençliğin yıkık kentleri
Belki bir hasretin ortasında kurşun sesleri
Belki de bu şehrin en karanlık geceleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mehmed Aksu dendiği an alnımın çatında iki kelime mıhlanır
KURŞUN - ÇİÇEĞİM
alnımızın çatına
yüreklerimin ortasına
vuslat kasabasına
böyle bir eser kazandırdığın için teşekkür ederiz canım kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta