Bakışlarım zamanı deliyor
Yutkunuşumla deliriyor
Nefesimle beliriyorum
Kalemim kağıdı aşıyor
Mürekkeple yaşıyor
Hiçliğin ortasına
Bir anlam yazıyorum
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta