bitmeyen çilemi içime attım
senden başka hiç birşey yansımadı
sadece seni mısralara kattım
meğer senmişsin tüm çilemin adı
geceler boyu hep uykusuz yattım
Anlık neşeyle teselli aramak
Gene de içime sen dolacaksın
İşte tüm derdim böylece yaşamak
düşler ne vakit gerçek olacaksın
KÜRŞAT AK
Yüreğim kor ateşle alev alev yanarken
Vuslata varmayanın yaraları kanarken
Kırılan ümitleri düşlerime banarken
Sevdiceğim, incinmek hiç içime sinmiyor
Artık boş verelim umutları, hayâlleri
İçim yanar, yürek tükenir
Böyle aşka sevgi mi denir
Hasret kalıp da gülüşüne
Aldanırsın yarin düşüne
Huzur; hilal ve yıldız
Ya hoş sohbet ya yalnız
Bana gülümseyen kız
İçinde huzur olsun
Canlar candan geçmesin
ihlas ne güzel birşey; hep gösterişten uzak
seni yanıltır insan; göstermelik imanla
fikrin neyse zikrin o; hep gösteriştir tuzak
imanda ihlas varsa düşünme yalnış zanla
ahlakın yeri yoksa şekli imanda madem
Aşktan yana olsa da ahvalim
Aşktan yana yoksa da ihmalim
Aşkta dilim lal, gözüm kör olur
Seninle olmayan ihtimalim
KÜRŞAT AK
Kurumuş daldan deynekle yürürdü ağır ağır
Onu görmeyenler kör, onu duymayanlar sağır
Açlıktan yere düşer gibi halsiz duruyordu
Kader acımadan zayıf yerinden vuruyordu
İhtiyar gözleri yaşlı hatırasını andı
Anlattı hikayesini, yüreğim parçalandı
Altı çocuk sığmıştı hem evine hem gönlüne
Sığmamış altı eve, sığınmış huzur evine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!