Haftada yedi gun ciktim o kapidan
Sanki kacarcasina o YUVA denen yapidan
Arkama donup HOSCA KAL diyemedim
Yedi kez girdim o kapidan NEDiR HAL diyemedim
Uzun surdu gunler, ozlenecek kadar
Gun ortasi bir telefon.. nasildir evde kalan yar
Diyecek hatir olmadi, soru-sual edemedim
Arkam saglam diyerek bir CENGE gidemedim
Suclu dustum kurdugum her guzel duslerimle
Yetinmem dilendi hayatimi esir alan islerimle
HADi TUT ELiMDEN, KACALIM BU AKSAM DIYEMEDIM
YALNIZ YUTKUNDUM dertlerimi PAYLASSAM diyemedim
Iste bir kaci KURSAGIMDA KALANLARdan
Bilmiyorum kim suclu butun bu olanlardan
Hic bir agrima dost eli uzanmadi sevenden
Cignenip gectim, karincalar bile memnunken benden..
...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta