Kırık bir sessizlik
Ve bir cumartesi sancısı.
Dışarıda alabora, içeride esrik bir aşk yağmalaması esiyor.
Bir göz ve bir ten uyumu
Tinsel bir kargaşaya kapı aralıyor.
Tarifsizlik damlıyor kelimeler.
Cümleler yalnızlık çekiyor seni anlatabilme gücüne sahip olamadığı için.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dahası olmalı bu şiirlerin.
Şiirinizi
beğeni ile okudum
yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta