Kürk Mantolu Madonna'ya Şiiri - Tamer Aygün

ya

Artık değil resimlerin fırçadan, boyadan
Meğer ayrıymışım senden, yardan
Gülmek, ağlamak ne kadar abes
Bir bilsen, bir bilsen senin yokluğunda
Anlatabilsem, anlayabilsen keşke beni
Ah benim kürk mantolu madonnam.

Saçlarının ahenkle dans edişi gibi
Bir hikaye yazmak gelir içimden
Su içtiğim fildişi elinden
Veyahut bir şiir dökülse dilimden
Kalpten, sana doğru bitmeyen
Gülüşünden ah, karışırken bana senden
Sevsen, sevebilsen beni her şeye rağmen
Kalpten, gönüle bir yolsun sen zaten
Koparak şu âlemden sana koşarken
Bende, içimde şu bağrımı delerek tüten
Kokunu hiç duymadan özlerim neden?
Ol desen olmam mı kapına kulun, kölen
Esen her rüzgar getirir seni cebren
Gölgen mi vallahi onla da yetinirim ben ?
Gülüşün bana hediye şol cennetten
Telimden, tenimden kıskanırım bazen
Bil sitemimi dinle ey yüce gezegen
Ona karşı olan, şu içten sevdam
Yaşanacak kadar güzel Arif, inan.
Ah benim kürk mantolu madonnam...