Coşkun bir ırmak için, üzüntüsünü çekmekten başka bir şey değildi hayat; kuraklığa boğulan sınırlardan her geçtiğinde toprağı kendiyle sürüklediği için.
Ya toplayıp toprağımızı kaçacağız kenara...ya da o ırmakla devam edeceğiz yola.
Hayat başlı başına bir sahne ve kurgusu “an”da belirleniyor biz istesek de istemesek de.
Zaman; hepimize, düşlerle gerçeğin aslında birbiriyle düşlenemeyecek kadar ayrılmaz bir sevgili olabileceğini göstersin.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




tebrikler
TEBRİKLER KUTLUYORUM EFENDİM.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta