Coşkun bir ırmak için, üzüntüsünü çekmekten başka bir şey değildi hayat; kuraklığa boğulan sınırlardan her geçtiğinde toprağı kendiyle sürüklediği için.
Ya toplayıp toprağımızı kaçacağız kenara...ya da o ırmakla devam edeceğiz yola.
Hayat başlı başına bir sahne ve kurgusu “an”da belirleniyor biz istesek de istemesek de.
Zaman; hepimize, düşlerle gerçeğin aslında birbiriyle düşlenemeyecek kadar ayrılmaz bir sevgili olabileceğini göstersin.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




tebrikler
TEBRİKLER KUTLUYORUM EFENDİM.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta