Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gündemin konusunu cok güzel islemissiniz. Dünya liderligi icin insanlarin sonsuz ihtiraslarini da güzel vurgulamissiniz.......yüreginize saglik
Ağaçları kesip, dünyayı kirleten insanlar yani doğayı hor kullanım küresel ısınmaya neden oldu .....uzay araçlarının ve şiirinizde de belirtilen nükleer başlıklı füzelerin küresel ısınmada payları yok mudur diye düşünmekteyim........
Küresel ısınma ile sıcak savaşın aynı zamanda olması şiirinizin dikkat çeken noktası.....gerçekten öyle..........tam puanımla ve tüm yüreğimle kutluyorum Sn. İlikan
Başlandı ki,içinden çıkabilene aşkolsun timur kardeşim.yüreğine saglık.selam ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta