Arz-ı Hal Şiiri - Ehyet Dumlu

Eskimiş şiirlerin şairiyim ben,
Gözlerin düştü mısralarıma,
Saçlarına düşen baharı alıp,
Kapkara kışlara çeviremem ben.

Zemheri ayazı çok çetin olur,
Don vurmuş bağıma bahar ayında,
Yazdan bihaber yaylalarım var,
Uzak tut benden mevsimlerini.

Kardelen hevesi gözlerinde var,
Baharın gelişini müjdelersin sen,
Nisan yağmurları saçların kokar,
Her bahar yeşeren çimenler senin,
Üzerine güzlerimi serpmemeliyim.

Güneş doğar senin kirpiklerine,
Güneşten bihaber tandırlarım var,
Ay tutulur virane bahçelerimde,
Uzak tut yıldızlarını gecelerimden.

Küflenmiş şarkılar dudaklarımda,
Taverna çalan radyolar sustu,
Gökkuşağı senin göz bebeklerin,
Bakışların konmuş, rengârenk açmış,
Bu sabah tavus kuşunun kanatlarına,

Su akar oluk oluk çeşmelerinden,
Cennet bahçelerinin pınarısın sen,
Kayıp bir çölüm, kızıl kumum ben
Unutulmuş başıboş haritalarda.
Kurak iklimlerim soldurur seni,
Sahra çölünde bir serabım ben,
Uzak tut kendini tuzaklarımdan.

Yırtılmış kitaptan tek sayfa kalmış,
Korku hikâyesi yazarıyım ben,
O masum gülüşün ayraçta kalmış,
Gül kokan bakışlarını çek üzerimden.

Yarım kalmış denizlerde fenerlerim var,
Fırtınalar vurur ümitlerimi,
Amansız dalgalarım seni de boğar,
Rıhtıma bağlamaya gücüm kalmadı,
Karaya oturttum gemilerimi.

Katran dök yarama,
İçime sızı düşmez, göz göz eylesen
Kezzap dök,
Lime lime et etlerimi, bir damla kanım akmaz
Semerim yük olmaz bana,
Alışmışım cellada.

Uzak tut kendini tuzaklarımdan…
Uzak tut yıldızlarını gecelerimden…
Uzak tut benden mevsimlerini…

Gül kokan bakışlarını çek üzerimden.

Bütün baharların katiliyim ben,
Bürün hayallerin katiliyim ben,
Bütün katillerin katiliyim ben...

10.04 2026 Ehyet DUMLU