Karanlık her tarafım, her bir yanım zift, kömür…
Umudumu hapsettim kanser ilaçlarına.
Seninle sükûnete erdi bu girift ömür.
Adımızı kazıdım çınar ağaçlarına
Yüzyılda bir olsa da, elini tutmak ne hoş…
Yanımda olacaksan, ölüme gitmek ne hoş…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta