Kurban Olduğum Şiiri - My Poem Halil Köse

Ben öyle biriyim
Bana bakma sen
Bazen boran eser yüreğimde
Bazen meltem esintileri

Saf duyguların hoyratça sevgisidir
Yüreğimde kopan fırtınaları
Bıraksam dağ yamaçlarına
Salsam vadilerin en kuytu köşelerine
Sevda çığlığımın feryadı kopar

Bir ah çeksem içimden
Figanım çıksa dilimden
Sen yanarsın…
Yüreğime gömsem sevdamı
Sessizliğimin ateşinde ben yanarım…
Mecnun’un dilinde aşk meczubuyum
Benimle kalıp yakma kendini
Yakama dendini kurban olduğum

Gözlerindeki anlamlar çözülmez kuzum…
Hangi kelimeyi sana seçsem manasız
Adının geçtiği her mısra anlamsız
Sana şiir yazacak kalem yok ki bende
Kalbine dokunacak yürek yok ki bende
Seni üzerim, uzak dur...
Uzak dur kurban olduğum

Yaradan nurunu aksetmiş güzel kalbine
Bilmem ki bu hangi fermanın hükmüdür
Sevginin ilahi aşka şükrü müdür…
Sevdamın bana zulmü müdür…
Seni sevmek her kişinin işi değildir
Sevgiye kırgınlığın vebali ağırdır
Daha fazla yakma kurban olduğum

Her halime sen bürünüyorsun
Nereye baksam sen görünüyorsun…
Ördüğüm gönül duvarlarını
Parça parça edip savuruyorsun...

Sevgine yüce dağlar eğilir
Ah can ah… Sende ki nasıl bir kalptir
Sevince böyle mi sevilir
Asaletin tüm âşıklara gönül ilhamıdır
Mecnun hırkasına bürünmüş bir garip
Seni nasıl sevsin...
Nasıl sevsin kurban olduğum

Nevbaharların çığdem çiçekleri açarken
Orkidelerin mahzun yalnızlığı
Tomurcuklarını içimde saklar
En umutsuz zamanlarda açan çiçekler gibi
Yeni bir mevsimi bekler
Tarihi belli olmayan bahar gibi…
Benim kalbim bozkırların
Step topraklarında
Hazan çiçeğinin açmasını bekledi hep gülüm
Senin baharlarında gökkuşağı renkleri var
Benim ise siyah bir dünyam
Bu garip halim
Sana yâr olmaz kurban olduğum
Sana yâr olmaz kurban olduğum…