Danayı yıktılar, gözleri açık,
Kıblegâha doğru başı çevrildi.
Aniden kalkıştı, her ne olduysa! ?
Zıpladı, kasabın döşe devrildi…
Adam hastanelik, dana firarken,
Tuttular, dedenin kolu kırarken!
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




İbrahim’i bilmez, kara cehalet,
Kimisi söylenir “kan dökmek âdet”
Hikmetî’yim kalpte aşk-ı ibadet
Yanar iken söndü, küle çevrildi…
Haklı ve yerinde tespitlerle güzel bir yergi şiiri olmuş.Ellerinize gönlünüze sağlık.
Allah rızası için yapılıp kullarına bir bilinç ve farkındalık şuuru kazandırması gereken ibadetler çoğu zaman bilinçsizce yapılan bir ritüele dönüşebiliyor.Böylece Allaha yaklaştırması gereken bir kurban ibadeti hayvana eziyet ve et ziyafetine evriliyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta