ezgisindeki acı siner yüzünde bir yerlere
aklında diyemediği kelimelerle kanatırken sesini
fırtınaya tutulmuş elleriyle öğrenir geçmişini
çivileri sökülmüş bir duvarı sıvazlarken
ağlamak ister parmaklarının ucuyla
vakit yangınları giyinme vaktidir
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta