Acelesi yok şimdi kalabalıklaşmanın.
Ben İstanbul değilim.
Yalnızlık denen beton yığınına sarmalanmış bedenim.
İmkanı yok kıpırdamaz bu taş yerinden.
Farz et bize aşk diye verilen yeşilliklerden sevgi bekledik.
Kara bulutlar ancak kalplerimizle birleşebilseydi,
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta