Mevsimlerin insan bedenine yabancılaştığı zamanlardı,
Vücudun garip ifrazatları hastaneleri ağzına kadar dolduruyordu.
Yaşam standartları ince eleyip sık dokurken,
Ayakta kalmak için debelenen insanlar,
Sıcakta erimeye yüz tutmuş asfaltlarda ayak izleriyle karşılaşıyorlardı.
Ağzı açık kalmış çöp tenekelerinden aç ve baygın şekilde çıkmaya çalışan kediler,
Gözlerinin geceden kalan parıltısıyla insanları gündüzleri de dehşete düşürüyorlardı.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta