Bizi bırakmadın esfel-i sâfilîn çukurunda
Vahy-i ilahiyi gönderdin kuruyan topraklara
Putların cirit attığı şu yalan dünya putunda
Putlara kulluktan kurtaran Kur’an-ı Azîmüşşân
Taştan da katı çatlamış sineleri parçaladın
İnsanı yalnız bırakmayıp rahmetle kucakladın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta