Kitap diyemem sana; Allah’ın sözüsün,
Cebrail’in vahyi, Peygamberin özüsün,
Kainat; seninle aydınlandı, Seni gönderdi Hak,
Sen Hazret-i Muhammet Ümmetinin Gülüsün.
Seni anlatamam, affına sığındım; tövbe ile,
Günahkar da olsam, seni okuyacağım bu dille,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Şiir daha güzel olabilirdi ama böylede iyi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta