Kitap diyemem sana; Allah’ın sözüsün,
Cebrail’in vahyi, Peygamberin özüsün,
Kainat; seninle aydınlandı, Seni gönderdi Hak,
Sen Hazret-i Muhammet Ümmetinin Gülüsün.
Seni anlatamam, affına sığındım; tövbe ile,
Günahkar da olsam, seni okuyacağım bu dille,
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Şiir daha güzel olabilirdi ama böylede iyi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta