Dar akşam karanlığında
Bir çift eski kundura koydular kapının önüne
Anamın kunduralarıydı bunlar
Geceyi yırtıyordu evden taşan ağıtlar
Oturdum bir köşeye çaresizliğime ,
Sessiz sessiz ağladım, ağladım be kunduracı.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta