Kün fe yekün Şiiri - Hatice Sonmez

Sen kendini bu kadar vazgeçilmez mi sandın?
Ettiǧin dualar, kıldıǧın namaz, kabul olur mu sandın?
Kullardan belki korkmadın, hadi onu anladım da.
" Tövbe haşa " allahtan da mı korkmadın?

Başını secdeye eǧmekten deǧil de
Çarpılmaktan da mı hiç korkmadın
Elinde tespihi zikrederken
Kalbinin kirliliǧinden utanmadın mı?

Dünya ateşini hissettinde, cehennemde yanarsın diye de korkmadın mı?
Şeytanlara uyup, cefasını bir ben çektim
Meleklerden uzak durup onları sen aǧlatmadın mı?

Şimdi neyin pişmanlıǧı bu
Neyine güvenerek savaş vereyim
Son pişmanlık fayda etmez, bilmedin mi?
Yedi cihan bir araya gelse
Bitti denilen o günün dönüşü olmayacak seninle.

Eyyy inançlı olan kullar, hak denen haksızlıklara boyun eǧmeyin
Doǧru yürüdüǧünüz yollardan vazgeçmeyin
Gidenin arkasından konuşmayın

Ölülere rahmet dileğin
Yaşayanlara sabırla yaklaşın
Sadece huzur vererek, isyan etmeden kalp kırmayın!

Ben sadece birşey bilirim
‘’Kün fe yekün’’ der, ve öylece susarım.

Yazan kelebek76