ne yüreksiz salınışlarda olmak
ne zaman ne mekânda
öylesine edilgen kılmak yaşamı
bölünmüş çatlayan tohumda açacak
her an yaşanarak acısı ağır bassa da
suskuların koylarında bilyelerim kayboldu
yıldızlar küskün kümülüs bulut sevdasında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bitmesin... yüreğine hep dokunsun esin yağmurları can arkadaşım. Sevgiler saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta