Bir zamanlar....
Oyuncak kovamla kumdan kaleler yapan bir çocuktum.
Hava kararmış,
Herkes eve dönmüş,
Sahiller boşalmıştı,
Korktum.
Çıkan rüzgarla gelen dalgalar
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




güzel özlemler hep içimizde
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta