Hayatın ağırlığı çöktüyse omuzlarına,
Ve sen lanet ettiysen dünyaya,
Bir gece vakti uzan kumsala.
Bak ne güzel parlıyor gökyüzünde yıldızlar.
Hissediyor musun bir bir diniyor
Yüreğindeki acılar.
Ve kulağında köpüren dalga sesleriyle
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta