Sıladan ayrıldım, evim el olmuş,
Emanet ettiğim zülf-i yar benim.
Bahçeye diktiğim güllerim solmuş,
Çatıda ötüşen kumrular benim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Güzel, bu dörtlüğün başka kardeşleri var da başka yerlere gezmeye gitmişler gibi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta