Sevgin.
Kumdan bir kaleymiş meğer,
Yıkılıverdi,
Üfleyince sen.
Sevdana,
Sarp dağlardan,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Kumdan Kale
Sevgin.
Kumdan bir kaleymiş meğer,
Yıkılıverdi,
Üfleyince sen.
Sevdana,
Sarp dağlardan,
Bir kale yaptım,
Oysa ben.
Surları vardı sapasağlam,
Ve de zaptedilemeyen.
Sadece senin değil, şimdiki aşların tümü kumdan kale...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta