Düşlerimi biriktirdiğim
ceviz ağacından kumbaram
Kayıp da ellerimden düşünce yere
Ortalığa dağıldı düşlerim
Hepsi dağınık hepsi yerlerde...
Ne varsa biriktirdiğim bir kumbaranın içinde
Çocukça düşlerim,hayallerim, ümitlerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta