Ne vakit kaybolsa onun anahtarı
Sanki kırılır gibi olurdu kanatları
Yok olmaya yüz tutardı umutları
Bulunca, pır pır ederdi kanatları
İçindekilerin her birinin anısı ayrıydı
Kimi ana, kimi baba, kimi akrabandı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tebrikler Bayram bey...
Tebrikler sayın Tunca
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta