Nihal'im Her Nefes Duyarsan

Nihal’im, her gece bir nefes gelir eşikten,
Seven zaten bir hevestir, özler ateşten.
Gönül, o kapını tıklar ince bir sızıyla,
Açarsan bir bâde sunar aşkınla, gizliyle.

Yolcusun sen, Nihal, bu ten kervansarayında,
Aşk bir remiz, gönül bir sır mekânındayında.
Her zerrede bir cilve-i Hakk’ın sesi var;
Nefes almak bile onunla bir nefes sırrı var.

Nihal, suret perdesini arala usulca,
Mest etsin seni her anın ilâhî dokunuşu.
Yanmakta gönül bir mum, Allah diye diye,
Dost eliyle sunulur bâde, içen âşık diye.

Ey Nihal, sen aşkın hem sâkisi hem mestisin,
Bu dünya bir hayal, geçen her an bir destan.
Açılan her kapı sırr-ı ezelden bir iz taşır;
Nefes al dedim ya, her nefes bir “O”dur, duyarsan.