1964 Kızılbörüklü/Mihalıcçık/Eskişehir
Bakışlarımda güvercinler uçururdum
Sözlerimde beslerdim yılkı taylarını
Lalezar ülkesiydi çocuklar yüreğimde
Üstü sende kalsın derdim gökyüzünün
Hatırnaz kaygıya vurulmadan önce.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne klişe bir beğeni yazmak isterim ne de sıradan olmayan sözcükler döktürebilirim; bende bıraktığı duygu hoş, bunu diyebilirim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta