Bilmem,hatırlarmısın ıssız sahildeki kumdan şatoyu?
Kumdan askerleri vardı önünde, bahçesi,hizmetçileri,kralı-kraliçesi kumdandı her şeyi.
Bir kum askeri sevmişti kumdan prensesi,prenses ki denizi seyrederdi gün boyunca mavileşirdi gözleri, deniz aşıktı prensese,prenses ise maviye,bu masal böyle sürer giderdi, ta ki,prenses bir gün ağlayıp gözlerine gizlenen mavi kum şatonun içine sızıncaya kadar kadar, şimdi ne kum şato var o sahilde, nede kumdan askerleri, prenses ise bir sır, kim bilir hangi dalganın ardında saklanır,bekler kumdan askeri?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta