Kum saati ilerler günler haftalar aylar yıllar
yıllarla yaşını almış demlenir ömür.
benim takıldığım hiç geri gelmeyecek anılarıma ben sarılırım
sende kaldı bir yanım çocuklukta kaldı saflığım roman gibiydi yaşadıklarım
Sarp kayalara çıktım kuş misali baktım geçmişime çoktu yanlışlarım
içimde gömülü hatalarım yanlış yapanları sessizce hayatımdan çıkardıklarım
özür dilemek erdemse gitmek en asil duygularım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta