Ben kumdan bir heykelim
Saçlarım yok ki birazcık kelim
Bir rüzgar çıkar, ne kolum kalır
Ne, de elim
Yalnız oldukça tembelim
Bu sahilerden pek seyrek,
Rüzgarlara kapılıp ta giderim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




çok güzeldi.....tebrikler.........
Çok sade ve doğru bir anlatım , yüreğinize sağlık . O kumdan heykellerinde yel esip, belki denizlere savrulmamasını dileyelim . Saygılarımla ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta