Koşuyor akşam kendi gerçeğine doğru
pejmürde bir günü sürüklüyor
Kumsal kavgalı üzerine bırakılmış ayak izleriyle
Rahatsız her zerresi üzerindeki atık bedenlerden
Bin yıldan bu yana değişmemiş kural
Kumda çıplak ayakla yürünür
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Anlam yüklü iki satır güzeldi.Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta