Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Rüzgâr önce isimlerimizi aldı,
avludan içeri serpti kuru yaprak gibi.
Ev, taş değil; nefesle duran bir perdeymiş meğer,
çekilince ardında çıplak bir gökyüzü kaldı.
Pamuk tarlaları—beyazın en ağır hâli.
Beyaz, masum değilmiş;
Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta