Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Rüzgâr önce isimlerimizi aldı,
avludan içeri serpti kuru yaprak gibi.
Ev, taş değil; nefesle duran bir perdeymiş meğer,
çekilince ardında çıplak bir gökyüzü kaldı.
Pamuk tarlaları—beyazın en ağır hâli.
Beyaz, masum değilmiş;
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta