Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Rüzgâr önce isimlerimizi aldı,
avludan içeri serpti kuru yaprak gibi.
Ev, taş değil; nefesle duran bir perdeymiş meğer,
çekilince ardında çıplak bir gökyüzü kaldı.
Pamuk tarlaları—beyazın en ağır hâli.
Beyaz, masum değilmiş;
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta