Ve yalnızlık kadar eski bir acının küllerinden doğmuşum
Bırak beni ben artık yorulmuşum
Tutuşan eller vardı bir zamanlar
Yalnız bırakılmış yalnızlıklar
Onlar nerede şimdi
Ve nerede sana koşan adımlar
Kaldırım taşlarında eskitmişim sevmeyi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kaleminize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta