savrulan gri külmüş meğer rüzgarda
seslenen nice ormanın büyüsü olmalı
bu gürültü neyin habericisi
yittiğim kayıp sokakların çocuğu
söyle çocuk gücüm var mı peki
rüzgar okşar mı beni dağılsam
sığınsam güneş ısıtabilir mi içimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta