Aslında özlemin tutsağı olan bir zamandı bize ait düşlediğimiz zaman…
Uzakların içinde birbirine hasret nefes almalarda var olmaya çalıştıkça biz uzaklarda yaşam süren hasretin çocuklarıydık biz aşk oyunlarında ter döktüğümüz…
Seni özlemekle, özlemi yaşamak arasında var etmekti asıl var oluşun zorluğu…
Ondan ayrılalı bu kadar yıl geçti, şimdi, düşünüyorum da kaç yıl olmuştu tamı tamına?
Duraksadım, ilk defa kalemim en son hız ile yazarken, duraksadı ve durdu.
Yazmak istemiyordum, aslında bu soruya cevabım neden yazacaktım ki yıllar mı kısalacaktı veya günleri mi azalacaktı?
Handan,hamamdan geçtik
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik
Devamını Oku
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta