Küllenmiş bir sevda
Bir vakit yanardık biz de delice,
Aşkın ateşiydi tenimize düşen.
Şimdi ne iz kaldı o külün içinden,
Ne de adını anmaya cesaret eden.
Geceler suskun, yıldızlar kimsesiz,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta