kederine gölgesi düşmüş beyaz ışığın
düşler kul köle olmuş sevdaya
çiçek mor bir alev gözlerin ferinde
kollarda derman sarmalanmış
bul beni sinende küllenen ocakta
kor halinde tut tutabilirsen küllenmiş duygularımı
gün batımı kızıllığını seyranına savur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel imgeler, güzel dizeler..
tebrikler, sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta