Küle döndüm Şiiri - Yasemin Güven

Merhaba ile başladık bu hayatımıza kalbimiz yüreğimiz birdi yada ben öyle olduğunu sandım...
Beni üzücen kırıcan aklıma gelmedi hiç düşünmedim bile geceleri ağlatıcan olmaz derdim...
Bugünlerde aklımla çok yorgunum kendimle hesaplaşma yapıyorum neden diyorum neden...
Madem sevmiyorsun kalbinde yokum neden seviyorum dedin hayatımda bir yer istedin anlamıyorum...

Şimdi kalbimi düşman ettin kendine ne kadar sevsede seni olmaz diyor bir daha bir daha olmaz...
Biliyormusun artık ne sen bendesin nede ben sende açtığın yaralar derinden kanıyor durmadan...
Öyle bir hale getirdin ki bizi o kocaman aşkı sevgiyi saygıyı enkaz altında bırakıp çekip gittin...
Öyle yalanlar söylemişsin ki dilinde kalbinde doğruyu unutmuş Sahi doğru nedir bilirmisin acaba...

Sustum senin bana tüm söylediğin yalanlarına inanmış gibi yaptım ama çok canım yandı be...
Senden sevgi aşk bekledim fazlasında gözüm yoktu ellerimi tutan gözlerime değince içimi titreten biriydin bir zamanlar...
Artık yolun yolum kalbin kalbim değil yalan sevgin aşkın senin olsun bende bir selamın bile kalmadı...
Tüm ateşe verdim senden kalan aşkı sevgiyi ettiğin yeminleri senle olan tüm anılarımı küle söndürdüm...

YASEMİN GÜVEN