Karanlığın koynunda yeşerip açarsın.
O güzel gözlerinle sen bana baktıkça,
Gönlüme umut olup, ruhuma neşe saçarsın.
Seni andığım her an kulakların çınlasın.
Karanlıkta korkularımla yalnız bırakma beni,
Kaybolan yalnızlıkta sönen umutlarım utansın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta