seni tutardım an be an, bazen her an
savrulurdum seninle duman, duman
süzülürdük köşelere yanardık kor, kor
gittin ama, köşeler yinede sen kokuyor
sevdiğini söylemeliydin usulca şimdi
kulaklarım ninniyi, dilinden özlemişti
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta